top of page
Recent Posts
Featured Posts

El Ilja


Grand Hotel Europa

Wie mij een beetje kent weet dat ik geen recensies schrijf. Ik maak louter en bovendien uiterst zelden, een soort columnachtige leesimpressies, geheel en al literair onverantwoord, en alleen als aan de voorwaarde is voldaan, dat ik een indruk heb opgedaan van de schrijver als mens. Zo hoort het allerminst te gaan! Dat weet het kleinste kind. Het werk moet op zichzelf ‘gesavoureerd’ worden, en bovenal de vorm ervan! Niet zozeer de inhoud! En zéker niet de mens erachter! Maar dat kan ik niet. Voor mij is het allemaal met elkaar verbonden, anders voel ik het niet, niet genoeg om er zelf iets over te willen zeggen. Ik kan me niet hermetisch afsluiten voor het aanraken van het ene door het andere.

Not what you create, but who you become, las ik ooit. Het schijnt van een zekere Dallas Willard te zijn. Zo bekeken is een boek een momentopname, een innerlijke projectie van de schrijver, van een mens die zich bewust wordt van dingen, van zichzelf op de eerste plaats. Bij elk boek evolueert zijn bewustzijn onvermijdelijk en is daarna niet meer hetzelfde. De momentopname deelt hij gul en spilziek, zo is de kunstenaar, en kan iets raken in een ander mens. Af en toe ben ik de ontvanger van een boekgeworden mens, en af en toe de gever. Het zijn zeldzame momenten van wederzijds begrip en diep geluk, maar ze bestaan.