Over Rotgeluk

'Meesterlijk in haar ironie' - recensie door Mirjam Scholten voor Biblion > lees

'Het werd binge lezen' - recensie door Francis Carron op FB

 

“Op de terugweg ziet ze de brede groene rivier van alle kanten, soms lijkt het Zuid-Amerika wel, of wat zij zich daarbij voorstelt. Ze is er nooit geweest. Een reiziger zit er niet in Anna verborgen”

Rotgeluk van Kristien De Wolf grijpt me bij de keel vanaf de eerste zin.

De compact- en accuraatheid van haar schrijfstijl is omgekeerd evenredig met de impact op de lezer.

De onversneden dissectie van het menszijn komt binnen en blijft kleven.

Ik wil niet oneerbiedig klinken maar het werd binge lezen. Elk verhaal deed je snakken naar het volgende. Nog ééntje….

De verhalen voelen onderling verbonden aan. De personages zijn in al hun onvolmaaktheid geboren voor het rotgeluk zonder het te beseffen.

“Empathie was een woord dat je wel kende, maar je voelde nu heel duidelijk een prikkelende weerzin. Net als je vader moest je niets hebben van mensen die zichzelf met glorieuze etiketten kroonden, of het nu ging om intergalactische carrière cruisers of bodemloze zuiplappen. Waarom konden sommige mensen er niet tegen even banaal te zijn als iedereen?”

Lezen dus! Benieuwd of de aankomende roman evenveel stof zal doen opwaaien. In de gaten houden.

'Een veelbelovend talent in de Nederlandstalige literaire wereld' - recensie door André Oyen voor Ansiel en lezerstippenlezers.be > lees

'Het taalgebruik is glashelder' door Jogchum Zijlstra voor het Nederlands Dagblad > lees

'Niet vaak lees je verhalen die zoveel indruk maken' – Peter de Rijk in Straatjournaal 2018

> Lees

'Dit debuut overtuigt' door Marjo Van Turnhout >  Lees

Podcast over Zwavelmans op Notjusthemingway.com  > luister!
Wat voelt Kristien De Wolf zich thuis in onze taal - Caroline Benoit op FB

 

Wat heb ik genoten van deze bundel kortverhalen. Ze gaan over gewone mensjes in gewone leventjes maar op een moment dat net dat beetje veelbetekenender is, en meestal verbindt Kristien de Wolf er aan het eind nog een kleine boodschap aan om de lezer die dat tot dan toe nog niet deed even te doen stilstaan en nadenken. De verhalen waarin die kleine pointe het verrassendst was, waren voor mij de allerbeste; het openingsverhaal 'De ring' bijvoorbeeld, wat een heerlijk klein verhaal was dat! En 'Poor Medusa', wat een tragikomedie met een vertederend einde...

Ironie kan soms van een harde plek komen, vind ik, ik ben daar nogal gevoelig voor. Maar Kristien de Wolf zet haar personages neer met een ironie die van een milde plek komt en dat zorgt voor voluit zorgeloos lachen (en smileys bij de vleet in mijn exemplaar van 'Rotgeluk' :-) ).

Maar waar ik misschien nog het meest van genoten heb: wat voelt Kristien de Wolf zich op haar gemak in onze taal! Het is een lust om te lezen in tijden van vaak gesteven, uitgedroogde taal (vergeef me mijn afgemat stokpaard). Het soepel gemak dat haar zinnen uitstralen (jaloersmakend als kijken naar wie aan het spelen is als je zelf al dagenlang zinnen tegen de grond aan het werken bent om er een essay mee te bouwen), het is een waar plezier om te zien, en haar beeldspraak is om van te smullen zo trefzeker en zelfzeker. Nonkel Etienne is een rokend standbeeld, vader leest patriarchaal de krant, de zon bleef rond de aarde koersen, Spaanse vrouwen kunnen geen zin uit hun strot persen zonder er zeven hoeren en evenveel bakken stront tussen te draaien, als er zon is komt er wind van, een tot geisha geverfde travestiet heeft lippen als een kleine open wond, de travestiet is iets tussen kitsch en kracht, een dronken meisje komt in iemands schoot gevallen als een rijpe tomaat die net de tak loslaat en in zijn handen terechtkomt in plaats van open te petsen op de grond, iemand staat streng en smal als een doopkaars, zij die gaan sterven groeten elkaar maar zeveren niet, men kan het zachte wegstromen van ongebruikt testosteron haast horen, fijne rode lijntjes verkavelden het wit rond iemands lichte ogen,... wat moet het heerlijk zijn zo soepel te kunnen schrijven! Zo laat Kristien de Wolf het althans uitschijnen: dat het speelse, soepele schrijven haar moeiteloos afgaat, en dat is de kunst van de kundige schrijver natuurlijk.

 © 2023 by Kristien De Wolf - Proudly created with WIX