top of page
Recent Posts
Featured Posts

Gestrikt - een niet al te vrolijk kerstverhaal in 499 woorden


De laatste keer dat ik hem zag was op kerstavond 1994. In zijn lange zwarte wintermantel verdween hij langs mijn tante Isadora’s achterdeur, de stille nacht in. Ik had achter hem aan kunnen rennen, maar op dat moment lag tante Isadora te stikken op het tapijt. Nonkel Roger hing over haar stuiptrekkende lichaam heen gebogen. Hij klopte op haar rug, schudde haar dooreen, schreeuwde dat horen en zien verging. Versteend keek ik naar mijn bord waarop nog een half afgekloven konijnenpoot lag. Het bord van mijn lief recht tegenover me was tot het laatste restje schoon geboend. Het kon zo de kast in. Mijn blik vermeed de drie loden bolletjes die tussen onze borden inlagen.

Op het tapijt werden weinig vorderingen gemaakt met tante Isadora. Ze bewoog niet meer. Iemand holde naar de telefoon.

Ik keek naar haar lege plaats en vulde die op met haar gestalte. Daar zat iedereen weer, alsof er nog niets gebeurd was. De kerstboom schitterde met ontelbare strikken, het tafelzilver blonk, de glazen liepen bijna over. Zoals we dat van haar gewoon waren lokte tante Isadora de ene discussie na de andere uit. Soms haalde ze de Spectrum Encyclopedie boven om het pleit in haar voordeel te beslechten, maar meestal niet. Moderne kunst was een kwestie van ontwikkeling ‘gulder kunt dat niet verstaan’ en niets ging b