top of page
Recent Posts
Featured Posts

Empathie in tijden van oorlog


Je kunt deze dagen geen artikel schrijven en doodleuk rondom de trieste feiten heen fietsen die voorvielen in Parijs. Jazeker, ook in Libanon, én in Syrië, Irak, Afghanistan, Afrika, Amerika en overal elders, zowel met mensen als dieren, als de natuur. Ik weet het en ik kom er zeker op terug. In elk geval, je kunt het nu niet zoals altijd maar weer eens hebben over onze eigen stress, ontwikkeling, enzovoorts. Of toch? Heeft het een misschien toch meer met het andere te maken dan op het eerste gezicht gedacht?

Nul empathie of massapsychose

Los van mijn buikgevoel dat de tijden nog maar eens drastisch aan het veranderen zijn en er alweer een einde komt aan ‘the world as we know it’, stel ik me in deze tijden van emotionaliteit en angsten van allerlei slag toch de vraag: wat is erger: nul empathie of (massa)psychose? Is er nog iets tussen wat het vermelden waard is? En vooral, kunnen we iets leren uit de waaier aan reacties en emoties van de laatste dagen.